"Στοπ στη βία, ναι στην υγεία" από το 2ο Δ.Σ. Ν. Περάμου

"Σχολικός εκφοβισμός" from gogostam

Διεξαγωγή διήμερου βιωματικού σεμιναρίου στη Δυτ. Αττική με θέμα το Σχολικό και Διαδικτυακό Εκφοβισμό

Η Διεύθυνση Π.Ε. Δυτικής Αττικής, δια της Υπευθύνου Αγωγής Υγείας, πραγματοποιεί διήμερο βιωματικό σεμινάριο, με θέμα:

«Σχολικός και Διαδικτυακός Εκφοβισμός: Μας αφορά όλους»

Σκοπός του σεμιναρίου είναι η επιμόρφωση των εκπαιδευτικών της Δ/νσης μας, που υλοποιούν προγράμματα Αγωγής Υγείας με το συγκεκριμένο θέμα, καθώς και η ενημέρωση και η εξοικείωσή τους σε θέματα που αφορούν την Πρόληψη και Αντιμετώπιση του Σχολικού και Διαδικτυακού Εκφοβισμού.

Το σεμινάριο θα υλοποιηθεί την Παρασκευή 9/5/2014 από 16.00- 20.00 και Σάββατο 10/5/2014 από τις 9.00-13.00, στο 5^ο Δ.Σ. Ελευσίνας (Εθν. Αντιστάσεως 6 & Νεοπτόλεμου, τηλ.: 2105547810) και είναι συνολικής διάρκειας 8 ωρών. 

Το σεμινάριο περιλαμβάνει εισηγήσεις και βιωματικά εργαστήρια. Στις εισηγήσεις η συμμετοχή είναι ελεύθερη. Στα εργαστήρια θα πάρουν μέρος συνολικά 25 εκπαιδευτικοί. Θα δοθεί προτεραιότητα σε αυτούς που πραγματοποιούν πρόγραμμα Αγωγής Υγείας με το συγκεκριμένο θέμα και στους  Υπευθύνους για τη Σχολική βία.

Το σεμινάριο θα γίνει χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση. Οι εκπαιδευτικοί που ενδιαφέρονται μπορούν να υποβάλλουν ηλεκτρονικά τη συμμετοχή τους μέχρι τις 7 Μαΐου 2014 στον παρακάτω σύνδεσμο:

https://docs.google.com/forms/d/162pqa02O42f7vMt4KpUYtLFCv2F9iQwnmE8w6Ie40Qo/viewform

Το πρόγραμμα έχει ως εξής:

Ελευσίνα, Παρασκευή 9 Μαΐου 2014

16.00-16.15	Προσέλευση- Χαιρετισμοί
16.15- 16.45	«Σχολικός Εκφοβισμός» Εισηγήτρια: Βαρβάρα Νίκα,PhD,  Σχολ. Σύμβουλος της 62ης Εκπ/κής Περιφέρειας Αττικής, Υπεύθυνη Δράσης Κατά του Σχ. Εκφοβισμού Π.Ε. Δυτικής Αττικής
16.45-17.15	«Το παιδί που εκφοβίζει-το παιδί που εκφοβίζεται και ρόλος του σχολείου» Εισηγήτρια: Ελισάβετ Παντελίδου: Υπεύθυνη του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων Δ.Ε. Γ΄ Αθήνας,  Υποψήφια Δρ. Ψυχολογίας ΕΚΠΑ. , Μέλος της Ομάδας Υποστήριξης κατά του Σχ. Εκφοβισμού. Δ.Ε. Γ΄ Αθήνας
17.15 – 17.30	Διάλειμμα
17.30- 20.00	«Θεατροπαιδαγωγικό εργαστήριο για το σχολικό εκφοβισμό: καινοτόμες μη τιμωρητικές μέθοδοι αντιμετώπισης» Εμψυχώτρια: Α. Καραβόλτσου: Εκπαιδευτικός Αγωγής Υγείας (Msc),Θεατρολόγος (Mst), συνεργάτιδα του Κέντρου Διαπολιτισμικής Αγωγής του ΕΚΠΑ.

Σάββατο 10 Μαΐου 2014

9.00- 9.15	Προσεύλευση
9.15- 10.15	«Διαδικτυακός εκφοβισμός και Εθισμός» Εισηγητές: Γ.Κορμάς : ιατρός, Επιστ. συνεργάτης της Μονάδας Εφηβικής Υγείας του Νοσοκομείου Παίδων «Π.&Α. Κυριακού», Υπεύθυνος του ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου «SaferInternet», Υπεύθυνος της γραμμής Βοηθείας «Υποστηρίζω», Επιστημονικός Σύμβουλος Σχολών Γονέων και Συντονιστής του προγράμματος «Αριάδνη».  Μαρία Δάρα- ψυχολόγος- παιδοψυχολόγος της Μονάδας Εφηβικής Υγείας του Νοσοκομείου Παίδων   «Π.&Α. Κυριακού»
10.15-10.30	Διάλειμμα
10.30- 13.00	Βιωματικό Εργαστήριο : "Η Διαμεσολάβηση μεταξύ συνομηλίκων ως μέσον ειρηνικής επίλυσης συγκρούσεων, πρόληψης της βίας και αποκατάστασης των σχέσεων στο σχολείο" Εμψυχώτριες: Αγγελική Γιαννάτου, Διευθύντρια του 2ου Γυμν. Ασπροπύργου, σύμβουλος ομάδων και οργανισμών Δήμητρα Κατσιδονιώτη – Σκούφη: εκπ/κός, Φυσικός,Μsc, επιμορφώτρια Β΄ επιπέδου Μείζονος προγράμματος Π.Ι ,Επ. Προϊσταμένη Δευτεροβάθμιας, Σύμβουλος Ομάδων και Οργανισμών, Συντονίστρια του Οργανισμού O.C.E.A.N.

Η Υπεύθυνη Αγωγής Υγείας Π.Ε. Δυτ. Αττικής, Γεωργίτσα Σταματοπούλου.

Δίκτυο για την Πρόληψη και Καταπολέμηση της σωματικής τιμωρίας στα παιδιά

Η δημιουργία του Δικτύου οφείλεται στην κοινή διαπίστωση φορέων που ασχολούνται με το παιδί και την οικογένεια, ότι χρειάζεται εκτεταμένη συνεργασία και συντονισμένη εκστρατεία ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των πολιτών για την πρόληψη και καταπολέμηση της χρήσης της σωματικής τιμωρίας στα παιδιά.
Πρέπει να γίνει συνείδηση όλων ότι το ξύλο δεν κάνει καλό στα παιδιά! Παραβιάζει θεμελιώδη δικαιώματά τους, βλάπτει την ψυχική τους ισορροπία, προσβάλλει την προσωπικότητά τους, τα εξοικειώνει με τη βία ως μέσον επίλυσης προβλημάτων και είναι δυνατό να οδηγήσει σε σοβαρές μορφές κακοποίησής τους. Τις συνέπειες αυτές πρέπει να συνειδητοποιήσουν όλοι όσοι έχουν την ευθύνη ανατροφής και φροντίδας των παιδιών.

Πότε δημιουργήθηκε και πώς λειτουργεί;

Το Δίκτυο δημιουργήθηκε τον Οκτώβριο του 2005, με συμφωνητικό συνεργασίας που υπέγραψαν τα ιδρυτικά μέλη του.
Η Συντονιστική Επιτροπή του Δικτύου συναντάται τακτικά και προωθεί την ανάπτυξη συντονισμένων δράσεων και την αλληλοενημέρωση των μελών για επί μέρους
ενέργειές τους.
Δημόσιοι ή ιδιωτικοί μη κερδοσκοπικοί φορείς που αποδέχονται τις αρχές του Δικτύου, μπορούν να γίνονται με αίτησή τους συνεργαζόμενα/συνδεδεμένα μέλη σε αυτό, να λαμβάνουν ενημέρωση και να προσκαλούνται σε εκδηλώσεις του.

Ποιοι είναι οι βασικοί του στόχοι;

Στόχοι του Δικτύου είναι η συνεργασία, η ανταλλαγή πληροφοριών, η ανάπτυξη κοινών και συντονισμένων δράσεων, η υποστήριξη θεσμικών αλλαγών και η ανάπτυξη ευρείας εκστρατείας ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των γονέων, των παιδιών, των επαγγελματιών που ασχολούνται με τα παιδιά και την οικογένεια και του ευρύτερου κοινού.
Το Δίκτυο αποβλέπει στην εξάλειψη της κοινωνικής και νομικής αποδοχής της σωματικής τιμωρίας των παιδιών στη χώρα μας, ώστε αυτά να διαπαιδαγωγούνται μέσα από το διάλογο και τη συμμετοχή και με μεθόδους σύμφωνες με τις σύγχρονες παιδαγωγικές επιστήμες.

Ομιλία στο 2ο Γυμνάσιο Ζεφυρίου για το Διαδικτυακό Εθισμό και Εκφοβισμό (1/4/2014)

Την Τρίτη 1η Απριλίου 2014  στο 2ο Γυμνάσιο

 Ζεφυρίου, το γραφείο Αγωγής Υγείας της Α/θμιας Εκπ/σης

 Δυτικής Αττικής με την εκλεκτή συνάδερφο κα Αρμενάκα 
Βασιλική θα πραγματοποιήσουν ομιλία για τον Διαδικτυακό Εθισμό και το Εκφοβισμό.

H τριήμερη εκδήλωση υλοποιείται με πρωτοβουλία του 

Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του εν λογω σχολείου με 

αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου.

Συγχαρητήρια στο Σύλλογο για την έμπνευση και τη

 δημιουργία της....

Ενημέρωση από το Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων Γ΄Αθήνας για τη Βία και το Σχολικό Εκφοβισμό (μέρος 3ο)

Ο ρόλος των Διευθυντών και των Εκπαιδευτικών
Μέρος 3ο 

"Είναι σημαντικό να υιοθετούμε μια προσέγγιση που δεν εστιάζει στο φταίξιμο, αλλά στη λύση, στην επίλυση.
Ακούμε, με έναν ενεργητικό τρόπο. Συζητάμε για να καταλάβουμε, να δώσουμε χώρο στον άλλο, ακόμα κι αν έχει συμβεί κάτι εξοργιστικό.
Είναι καλό να θυμόμαστε ότι και τα δύο μέρη χρειάζονται βοήθεια. (ενσυναίσθηση και για τους δύο) 
Μοιράζουμε το ρόλο της σχολικής εποπτείας (μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικοί, διευθυντής).

Έχουμε επίγνωση των ορίων της παρέμβασής μας. Δεν υπερ-εμπλεκόμαστε, ούτε αδιαφορούμε.

Ζητάμε βοήθεια, όταν δεν ξέρουμε κάτι, από το αρμόδιο πλαίσιο ή φορέα.

Σημαντικό ρόλο μπορεί να παίξει η «ομάδα υποστήριξης από τους ομήλικους συμμαθητές». Για αυτό δίνουμε ρόλο σε αυτή την ομάδα, που δεν υποκαθιστά όμως το δικό μας. Δίνουμε ρόλο στο 5μελές, 15μελές και στους «δημοφιλείς» μαθητές, κάνοντας «συμμαχίες» παρέμβασης και συν-εποπτείας.
Φέρνουμε σε επικοινωνία τα πλαίσια (τάξη- γονείς- σχολείο).
Ενημερώνουμε και ενημερωνόμαστε.
Σημαντική η ανάπτυξη της δεξιότητας της «ανοχής στη διαφορετικότητα».
• Ας αναρωτηθούμε όμως, πόσο είμαστε εκπαιδευμένοι σε αυτό; Μήπως περιοριζόμαστε συχνά στα λόγια για την «ανεκτικότητα», με διδακτισμό και αρκετό στόμφο;
• Τι συναισθήματα μας διακινεί το παιδί που εκφοβίζει αλλά και το παιδί που εκφοβίζεται; Έχουμε μάθει να κατανοούμε τα συναισθήματά μας ως δάσκαλοι, να έχουμε επικοινωνία με το βαθύτερο εαυτό μας, μέσα στο ρόλο μας, για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε τους μαθητές μας και να τους βοηθήσουμε στο ταξίδι της ενηλικίωσής τους;
• Με ποιους τρόπους, ποια μέσα θα ενισχύσουμε τη δεξιότητα στους μαθητές μας να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους; Και πόσο εφικτό είναι αυτό μέσα στις συγκεκριμένες εκπαιδευτικές δομές που εργαζόμαστε;
• Μέσα στο νοησιαρχικό και εξατασιοκεντρικό σχολείο που δουλεύουμε, που η ψυχοσυναισθηματική καλλιέργεια και δεξιότητες στην επικοινωνία αποτελούν συχνά υπόθεση του ολιγόλεπτου διαλείμματος και του ψυχικού αποθέματος ή της ικανότητας του κάθε συναδέλφου;
• Μιλάμε συνεχώς σε όλες τις επιμορφώσεις για τη σημασία του πλαισίου και της ομάδας. Πόσο και κυρίως πώς έχουμε εκπαιδευτεί σε αυτό;
• Η ομαδοσυνεργατική διδασκαλία δεν είναι απλώς μια παιδαγωγική τεχνική. Είναι πάνω απ΄όλα εκπαιδευτική κουλτούρα και μαθησιακή ατμόσφαιρα μέσα στο σχολείο. Σε κάθε του πτυχή.
• Οι Διευθυντές γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα τη σημασία της ηγεσίας για τη μαθησιακή διαδικασία. Όπως επίσης όλοι γνωρίζουμε πόσο νευραλγικός είναι ρόλος του Δ/ντή για την ενίσχυση ή μη αυτής της συνεργατικής ατμόσφαιρας.
• Ας προσπαθήσουμε να καλλιεργήσουμε τη συνεργατική κουλτούρα πρώτα στο Σύλλογό μας. Να στηρίξουμε τους συναδέλφους που είναι στην «πρώτη γραμμή».
• Στη συμβουλευτική έχουμε μια βασική αρχή: για φροντίσουμε τον άλλον πρέπει πρώτα να έχουμε φροντιστεί εμείς. Πόσο υποστηρίζεται ψυχοκοινωνικά ο εκπαιδευτικός σήμερα στο έργο του;
• Είναι σημαντικό να μπορούμε «να ακούμε» τις προτάσεις των εκπαιδευτικών που προσπαθούν και καινοτομούν, μέσα σε όλες τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε σήμερα. Να παραμερίζουμε τα γραφειοκρατικά εμπόδια, όσο αυτό είναι δυνατό.
• Μπορεί να κάνουμε και λάθη, να είμαστε κουρασμένοι κι απογοητευμένοι. Όμως, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι οι εκπαιδευτικοί, όπως αναφέρουν οι έρευνες, υποφέρουν, στην πλειονότητά τους, από ένα μόνιμο αίσθημα «ανεπάρκειας» και είναι από τα πιο ευεπίφορα επαγγέλματα στο burn out.
• Ακόμα κι αν κάποιος εκπαιδευτικός πάρει μια λανθασμένη παιδαγωγικά απόφαση, οι Δ/ντες, είναι καλό, να συζητήσουν πρώτα μαζί του. Να μην τους εκθέτουν μπροστά στους μαθητές. Αυτό, πρωτίστως, είναι σε βάρος των μαθητών. Θυμίζει το γονεϊκό ζευγάρι, που ο ένας είναι «ο κακός» και ο άλλος «ο καλός», πράγμα που δημιουργεί ζητήματα «ορίων» στα παιδιά και ειδικά στους έφηβους, που αναζητούν την ταυτότητά τους και με το ένα πόδι επιθυμούν την αυτονόμηση, ενώ με το άλλο είναι κολλημένοι στην ανευθυνότητα της παιδικής ηλικίας.
• Ας ενισχύσουμε, λοιπόν, ένα δίκτυο επικοινωνίας και ενδοσχολικής εποπτείας για τα ζητήματα της βίας και του εκφοβισμού, που μας απασχολούν, μέσα στο σχολείο. Στόχος δεν πρέπει να είναι μόνο μια κάθετη επικοινωνία με το Παρατηρητήριο αλλά και η απόκτηση, σταδιακά, της ικανότητας να διαχειριζόμαστε ενδοσχολικά τέτοιου είδους φαινόμενα, με την κατάλληλη εκπαίδευση, ευαισθητοποίηση και υποστήριξη. 
• Στο σχολείο, όπως όλοι γνωρίζουμε, παράλληλα με «το φανερό αναλυτικό πρόγραμμα» λειτουργεί πάντα και «το άδηλο αναλυτικό πρόγραμμα», των σχέσεων και των συναισθημάτων με τους άλλους. Και μέσα σε αυτό εκτυλίσσεται και το φαινόμενο της βίας και του σχολικού εκφοβισμού. Είναι το λεγόμενο «κρυφό» αναλυτικό πρόγραμμα, το οποίο φροντίζει ή δε φροντίζει για την ψυχοκοινωνική αγωγή των μαθητών μας αλλά και τη δική μας. Σε αυτό, κατά τη γνώμη μου, πρέπει να στοχεύσουμε. Στην πρόληψη και όχι μόνο στη διαχείριση. Πόσο εφικτό είναι αυτό, όταν το πρόταγμα της εκπαιδευτικής διαδικασίας αναλώνεται συχνά στο «να βγει η ύλη» και στον έλεγχο των απουσιών; Τα οποία ασφαλώς είναι σημαντικά αλλά δεν μπορεί να είναι τα μοναδικά που θα απασχολούν το σημερινό σχολείο.
Ας το σκεφτούμε όλοι. Εκείνο όμως που σκέφτομαι και θα ήθελα να σας θυμίσω κλείνοντας, είναι ότι «η εκπαίδευση στηρίζεται στη σχέση, αλλά και η σχέση θέλει εκπαίδευση».

Ελισάβετ Παντελίδου: Υπεύθυνη του Σ.Σ.Ν. Γ΄Αθήνας

Ενημέρωση από το Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων Γ΄Αθήνας για τη Βία και το Σχολικό Εκφοβισμό (μέρος 2ο)

Το «παιδί που εκφοβίζεται» 

Έχει σημαντικές δυσκολίες στην υπεράσπιση του εαυτού του. 
Αδυνατεί να προβεί σε πράξεις οι οποίες θα σταματήσουν τον εκφοβισμό.
Νιώθει αδύναμο, φοβάται υπερβολικά.
Φαίνεται να λέει συχνά: «αν μιλήσω, θα είμαι “καρφί” και θα με βλάψουν ή θα με απομονώσουν χειρότερα».
Μπορεί να έχει εσωτερικεύσει το ρόλο του «αδύναμου» από το οικογενειακό περιβάλλον.
Μπορεί να προέρχεται από ένα υπερπροστατευτικό ή αυταρχικό περιβάλλον και να έχει ζητήματα αυτονόμησης. 
Δεν έχουν όλα τα παιδιά τις ίδιες πιθανότητες να πέσουν θύματα σχολικού εκφοβισμού. 
Στις πιο ευεπίφορες ομάδες ανήκουν τα παιδιά που προέρχονται από κοινωνικές, εθνικές και πολιτιστικές μειονότητες (αλλοδαποί, αλλόθρησκοι). 
Έφηβοι με διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό, οι οποίοι γίνονται δέκτες των πιο σαδιστικών ενστίκτων των ομηλίκων τους, καθώς τα ζητήματα της σεξουαλικότητας απασχολούν πολύ έντονα τους εφήβους.
Αγόρια με μειωμένη σωματική δύναμη. 
Παιδιά με ειδικές ανάγκες.
Παχύσαρκα παιδιά ή παιδιά με κοντό ανάστημα, αναλογικά με την ηλικία τους. 
Παιδιά με εξελικτικές καθυστερήσεις π.χ. καθυστερημένη ήβη των δευτερογενών χαρακτηριστικών , τα οποία είναι εμφανή: τριχοφυΐα, αλλαγή φωνής ύψους για τα αγόρια, αύξηση στήθους για τα κορίτσια κλπ, πράγμα που δημιουργεί ένα αίσθημα μειονεξίας και επηρεάζει την αυτοεκτίμηση των εφήβων.
Παιδιά με εύθραυστο ψυχισμό χαρακτηρολογικά.

Το «παιδί που εκφοβίζει»

Η βία, για το παιδί που εκφοβίζει, φαίνεται να αποτελεί την «εκδραμάτιση» μιας εσωτερικής σύγκρουσης. Στην πραγματικότητα το παιδί που εκφοβίζει είναι το ίδιο εξαιρετικά φοβισμένο, σχεδόν τρομοκρατημένο. Χαρακτηρίζεται συχνά από μια εύθραυστη ταυτότητα και για το λόγο αυτό «χρειάζεται» να την επικυρώνει με αυτόν το βίαιο και επιθετικό τρόπο.
Όταν κανείς νιώθει ασφαλής με τον εαυτό του και ασφαλής στο πλαίσιο που ζει, δε χρειάζεται να το παίζει «νταής» ή «μάγκας» για να επιβεβαιώσει τη δύναμή του. Όπως γνωρίζουμε, ο ψυχολογικός αντίλογος κάθε υπερβολής είναι το έλλειμμα. 
Το παιδί που εκφοβίζει συχνά είναι βαθιά υποτιμημένο ή και λανθασμένα υπερτιμημένο από οικογενειακό περιβάλλον. Δε διαθέτει δηλαδή, μια σχετικά σαφή εικόνα εαυτού.
Ο κόσμος της εμπειρίας του, «οι άλλοι», χωρίζεται εντός του σε κάτι απόλυτα «καλό» και κάτι απόλυτα «κακό». Ζει σε μια κατάσταση «σχάσης» (splitting), εξιδανικεύει, δηλαδή και απορρίπτει με απόλυτο τρόπο.
Οι μαθητές που εκφοβίζουν προσπαθούν να τραβήξουν την προσοχή και να γίνουν πιο δημοφιλείς, γιατί σε ένα βαθύτερο επίπεδο είναι δυστυχισμένοι και απέραντα μόνοι. 
Μέσω του μηχανισμού της προβλητικής ταύτισης, προσπαθούν να μεταφέρουν στους άλλους αυτό το έλλειμμα χαράς και το αίσθημα της έντονης υποτίμησης που οι ίδιοι νιώθουν. Προσπαθούν δηλαδή, μέσω του εκφοβισμού, να κάνουν τον άλλο να νιώσει άσχημα για τον εαυτό του, όπως ενδεχομένως να έχει νιώσει ή να νιώθει και ο ίδιος σε άλλα πλαίσια.
Το παιδί που εκφοβίζει μπορεί να νιώθει συναισθήματα ζήλιας για τον αποδέκτη της εκφοβιστικής συμπεριφοράς, παρότι επιφανειακά δείχνει ότι τον υποτιμά. Π.χ bullying σε καλούς μαθητές ή σε όμορφες μαθήτριες. 
Ο εκφοβισμός, σε ένα ασυνείδητο επίπεδο, αποτελεί μια μορφή επαναδιαπραγμάτευσης της σχέσης τους με την «εξουσία», έτσι όπως τη βίωσαν ή και τη βιώνουν. 
Η ικανότητα διαχείρισης των ματαιώσεων και τα επιθετικά συναισθήματα που απορρέουν από αυτές, παραπέμπουν στις πρωταρχικές μας σχέσεις και κυρίως στη σχέση με τη μητέρα. Εκεί, συχνά, βρίσκουμε μειωμένη ανθεκτικότητα (resiliance) στη ματαίωση του παιδιού που εκφοβίζει. Η «αρχή της ηδονής» φαίνεται να κυριαρχεί στην «αρχή της πραγματικότητας».
«‘Ο,τι δεν είναι σαν κι εμένα το καταστρέφω ή ό,τι δε θέλω να είμαι το απωθώ και του επιτίθεμαι». Αυτοί που συστηματικά εκφοβίζουν φαίνεται να προβάλλουν τις «κακές» ιδιότητες στον άλλον, τον «αδύναμο», «κατώτερο» άλλο.
Ο άλλος είναι ο «ψυχικός σκουπιδοτενεκές» των συναισθημάτων και ιδιοτήτων που οι ίδιοι έχουν απωθήσει. Άλλωστε, όπως γνωρίζουμε από την ομαδική ψυχολογία, το «εξιλαστήριο θύμα» είναι ένας βασικός ρόλος της ομαδικής ζωής και τον έχουμε δει να συμβαίνει στη μικροκλίμακα της ομάδας-τάξης.
Χαρακτηριστικό του παιδιού που εκφοβίζει είναι η ευθυνοφοβία και το ψέμα. Δεν αναλαμβάνει την ευθύνη των πράξεών του, καθώς έχει μάθει να «δείχνει τον άλλο», όπως ενδεχομένως να έχει ο ίδιος ενοχοποιηθεί μέσα στο δικό του οικογενειακό πλαίσιο.
Αν αυτό έχει συμβεί, ο μαθητής μεταβιβάζει αυτόν το δυσλειτουργικό ρόλο που έχει εσωτερικεύσει από την οικογένεια στο σχολείο. Ο μαθητής δηλαδή «έρχεται με έτοιμο ρόλο στο σχολείο».
Το παιδί που εκφοβίζει προέρχεται συχνά από ένα υπερβολικά αυστηρό ή υπερβολικά επιτρεπτικό περιβάλλον ή ακόμα από ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από τη ασυμφωνία των γονέων, αναφορικά με τους οικογενειακούς ρόλους, με αποτέλεσμα το παιδί που εκφοβίζει να έχει συχνά ζητήματα «ορίων» και ταυτότητας.
Ο σχολικός εκφοβισμός μπορεί να αποτελεί μια αρχική ένδειξη για την κλινική εκδήλωση της αντικοινωνικής διαταραχής.
Το παιδί που εκφοβίζει, μπορεί να εκφράζει τα επιθετικά συναισθήματα, που έτσι κι αλλιώς αναδύονται σε κάθε ομαδική συνθήκη, των μελών της ομάδας ή ακόμα και της σχολικής κοινότητας, τα οποία, η ωριμότητα του εκπαιδευτικού πλαισίου και η αξιακή κουλτούρα του σχολείου μπορούν να απορροφήσουν.
Τελικά 
Η εκδήλωση του εκφοβισμού και της βίας δεν ξεκινά από τη «διαφορετικότητα» του παιδιού που εκφοβίζεται. Αντίθετα, έχει ως σημείο εκκίνησης το διαταραγμένο και βαθιά τραυματισμένο ψυχισμό των ίδιων των παιδιών που εκφοβίζουν. Τα παιδιά αυτά μπορεί να έχουν κακοποιηθεί, να έχουν υποτιμηθεί και να μεγαλώνουν σε ένα απορριπτικό και βίαιο περιβάλλον από το οποίο απουσιάζει η ενσυναίσθηση και η αποδοχή. Και αυτό ακριβώς το συναισθηματικό έλλειμμα «μεταβιβάζουν», στο σχολείο ή και έξω από το σχολείο, στο δρόμο, στη γειτονιά, εκφοβίζοντας τους άλλους. Όπως εύστοχα έχει παρατηρήσει η Alice Miller, «κάθε βασανιστής του εαυτού του ή των άλλων, έχει υπάρξει θύμα». 
Κάθε σύμπτωμα, δηλαδή, φαίνεται να είναι ένας «λόγος» που εμποδίστηκε να εκφραστεί με λόγια, ένας ανείπωτος ψυχικός πόνος. Για το λόγο αυτό, καλό θα είναι, η ενσυναίσθησή μας (empathy) να μην εξαντλείται στο παιδί που εκφοβίζεται. Το παιδί που εκφοβίζει το έχει εξίσου ανάγκη. Απομονώνουμε την εκφοβιστική συμπεριφορά. Δεν απομονώνουμε το πρόσωπο. Για αυτό, πλησιάστε αυτό το παιδί. Μην το φοβηθείτε. Θυμηθείτε ότι εκείνο φοβάται περισσότερο. Είναι σχεδόν τρομοκρατημένο.

Ελισάβετ Παντελίδου: Υπεύθυνη του Σ.Σ.Ν. Γ΄Αθήνας

Ενημέρωση από το Συμβουλευτικό Σταθμό Νέων Γ΄Αθήνας για τη Βία και το Σχολικό Εκφοβισμό (μέρος 1ο)

Το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού και της βίας φαίνεται να απασχολεί όλο και περισσότερο την εκπαιδευτική κοινότητα. Λόγοι σκοπιμότητας ή λόγοι πραγματικότητας; Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση, καθώς τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει η συστηματική καταγραφή και επιστημονική μελέτη του φαινομένου, ενός φαινομένου που διαρκώς εντείνεται.
Οι όροι «εκφοβισμός και βία στο σχολείο», χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν μια κατάσταση κατά την οποία ασκείται εσκεμμένη, απρόκλητη, συστηματική, επαναλαμβανόμενη βία και επιθετική συμπεριφορά, με σκοπό την επιβολή, την άσκηση ελέγχου και την πρόκληση πόνου, σωματικού ή ψυχικού, σε μαθητές από συμμαθητές τους ή από άλλες ομάδες, εντός και εκτός σχολείου.
Πρέπει να διευκρινιστεί ότι δεν αποτελούν εκφάνσεις του σχολικού εκφοβισμού και της βίας όλες οι μορφές μαθητικής «επιθετικότητας-ενεργητικότητας». Η επιθετικότητα μπορεί να μετασχηματιστεί σε μορφές συμπεριφοράς που είναι κοινωνικά αποδεκτές και δημιουργικές, όπως είναι η διεκδικητικότητα, η πρωτοβουλία, το θάρρος της γνώμης, η καινοτομία κλπ.
Στις περιπτώσεις του εκφοβισμού και της βίας στο σχολείο, η επιθετικότητα έχει πρόθεση, είναι συστηματική και ασκείται κατ΄επανάληψη.
Τα περιστατικά σχολικού εκφοβισμού έχουν σταθερούς αποδέκτες και σχετικά σταθερούς δράστες, άτομα ή ομάδες.
Η χρησιμοποίηση της δύναμης, σωματικής, ψυχολογικής ή κοινωνικής, γίνεται ένα μέσο επιβολής, το οποίο εκφράζει ένα δυσλειτουργικό τρόπο «σύνδεσης» με τους άλλους, σε δυαδικό ή και ομαδικό επίπεδο.
Η συνθήκη του σχολικού bullying περιλαμβάνει ένα τριαδικό σχήμα:
• το παιδί που εκφοβίζει
• το παιδί που εκφοβίζεται
• τον παρατηρητή ή τους παρατηρητές, ακούσιους, αυτούς που παθητικά παρακολουθούν ή εκούσιους που μπορεί να ενθαρρύνουν την εκδήλωση της επιθετικής συμπεριφοράς από τους άλλους.
Σύμφωνα με την Εταιρεία Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου:
Το φαινόμενο είναι σοβαρό, εκτεταμένο και σύνθετο.
Ο εκφοβισμός και η βία εκδηλώνεται πιο ακραία σήμερα, όπως ακραία εκφράζεται και στην κοινωνία.
Διεθνώς, κυμαίνεται στο 35% περίπου του σχολικού πληθυσμού και διαφοροποιείται ανάλογα με το πολιτιστικό πλαίσιο και τις στρατηγικές αντιμετώπισης κάθε χώρας.
Στην Ελλάδα κυμαίνεται στο 10%-15%, με αυξητικές τάσεις.
Οι συνέπειές του ακολουθούν το άτομο για καιρό μετά την εκδήλωσή του, δηλαδή, ο εκφοβιζόμενος μπορεί να παρουσιάσει αγχώδεις διαταραχές, κατάθλιψη, μετατραυματικό στρες, σωματοποίηση άγχους, αυτοκτονικό ιδεασμό.
Επηρεάζει ακόμα το μαθησιακό προφίλ των παιδιών που έχουν υποστεί εκφοβισμό, καθώς μπορεί να εμφανιστούν μαθησιακές δυσκολίες, διάσπαση προσοχής, τραυλισμός ή ακόμα να ενταθεί η ήδη χαμηλή αυτοεκτίμησή τους.
Τα αγόρια, συχνότερα από τα κορίτσια, εμπλέκονται στο σχολικό εκφοβισμό, ασκώντας συνήθως σωματική βία και συμμετέχοντας συχνότερα σε ομάδες, ακόμα και συμμορίες που εκφοβίζουν.
Τα κορίτσια από την άλλη, χρησιμοποιούν περισσότερο έμμεσους τρόπους εκφοβισμού, όπως είναι η λεκτική βία , ο αποκλεισμός ή η απομόνωση του παιδιού-στόχου από δραστηριότητες ή παρέες, καθιστώντας τον εκφοβισμό πιο δύσκολο να γίνει αντιληπτός από γονείς και δασκάλους.
Η εχθρότητα των παιδιών που εκφοβίζουν δεν εκφράζεται μόνο εις βάρος των παιδιών-στόχων αλλά μπορεί να απευθύνεται και στο ίδιο το σχολείο ή και στο εκπαιδευτικό προσωπικό.
Το 35-40% των ατόμων που εκφοβίζουν στα σχολικά τους χρόνια, μέχρι την ηλικία των 24 ετών, έχουν κακή πρόγνωση, καθώς φαίνεται να εμπλέκονται συχνότερα σε αξιόποινες πράξεις.
Το ψυχολογικό και κοινωνικό υπόβαθρο του εκφοβισμού

Αποτελεί καταρχήν κοινωνικό φαινόμενο και μπορεί να εκδηλωθεί σε κάθε ομαδική συνθήκη, άρα και στο σχολείο. Η συνάντηση με τον «άλλο», μέσα σε ένα ομαδικό πλαίσιο διακινεί πάντα συναισθήματα, θετικά ή αρνητικά.
Πριν εκδηλωθεί στο σχολείο, το «έργο έχει παιχτεί» συνήθως σε μια προγενέστερη ομάδα, την οικογένεια, με αποτέλεσμα το bullying να αποτελεί ένα acting out, μια "εκδραμάτιση" εσωτερικευμένων σχέσεων βίας, σωματικής ή ψυχολογικής, σχέσεων υποταγής ή ακόμα και κακοποίησης.
Η πολύμορφη σημερινή κρίση, φαίνεται να αποτελεί εκλυτικό παράγοντα, ο οποίος εντείνει το άγχος και μειώνει την αντοχή στις ματαιώσεις και τις δυσκολίες.
Εκτός από τους συνειδητούς, προφανείς παράγοντες συνυφαίνονται και ασυνείδητα κίνητρα για την εκδήλωση του φαινομένου.

Υ.Γ: Θα ακολουθήσουν κι άλλες αναρτήσεις για τη βία και το σχολικό εκφοβισμό, ενόψει της 6ης Μαρτίου, παγκόσμιας ημέρα κατά του Bullying.
Ρίξτε μια ματιά σε κάποια χρήσιμα links με σχετικό υλικό
http://epsype.blogspot.gr/2012/02/6.html
http://www.hamogelo.gr/4-1/909/Sxolikos-ekfobismos
http://pliroforikiatschool.blogspot.gr/2013/02/blog-post.html
http://users.sch.gr/skontax/autosch/joomla15/

Ελισάβετ Παντελίδου: Υπεύθυνη του Σ.Σ.Ν. Γ΄Αθήνας

Νέος μίνι οδηγός ασφάλειας: «Facebook Check» από το Saferinternet λόγω αύξησης καταγγελιών

Με αφορμή την πολύ μεγάλη απήχηση του Facebook στους ανήλικους χρήστες, την 

αλόγιστη δημοσίευση προσωπικών δεδομένων και φωτογραφιών των ίδιων αλλά και 

τρίτων στον εν λόγω ιστοχώρο, αλλά και τα πρόσφατα στοιχεία που παρουσίασε η 

Ελληνική Γραμμή Καταγγελιών Παράνομου Περιεχομένου SafeLine για ραγδαία αύξηση 

των καταγγελιών που αφορούν στην ιδιωτικότητά μας, η δράση Ενημέρωσης και

Επαγρύπνησης Saferinternet.gr, παρουσιάζει έναν νέο, μίνι οδηγό ασφάλειας, με τίτλο 

«Facebook Check».

Ο οδηγός είναι αναρτημένος στη διαδικτυακή διεύθυνση 

http://saferinternet.gr/index.php?parentobjId=Page15

Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα κατά της ενδοσχολικής βίας με θέμα «Σέβομαι τη Διαφορετικότητα-Γίνομαι Ενεργός Πολίτης»

          

  Με έγγραφο του ΥΠΑΙΘ (αρ. πρωτ. 151944/Γ7 της 17-10-2013) σας ενημερώνουμε ότι το Βρετανικό Συμβούλιο και το Διεθνές Κέντρο Ολυμπιακής Εκεχειρίας, με την υποστήριξη του Συλλόγου Ελλήνων Ολυμπιονικών και της Εθνικής Ολυμπιακής Ακαδημίας της Ελλάδας, υλοποιούν το  Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα κατά της ενδοσχολικής βίας με θέμα «Σέβομαι τη Διαφορετικότητα-Γίνομαι Ενεργός Πολίτης», το οποίο απευθύνεται σε μαθητές Ε’ & ΣΤ’ τάξης των Δημοτικών Σχολείων και όλων των τάξεων των Γυμνασίων της Χώρας.

        ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

       Το πρόγραμμα συνδυάζει δραστηριότητες και πρακτικές μη τυπικής μάθησης και απευθύνεται σε μαθητές Δημοτικού και Γυμνασίου. Τα βασικά συστατικά στοιχεία του προγράμματός είναι τα παρακάτω:

        Α.  Ιστοσελίδα δικτύωσης και ανταλλαγής ιδεών

        Η ιστοσελίδα του προγράμματος θα αποτελέσει ένα διαδραστικό διαδικτυακό εργαστήρι ανταλλαγής ιδεών, το οποίο θα ακολουθεί τη λογική μιας πλατφόρμας κοινωνικής δικτύωσης και θα είναι έτσι φιλικό προς χρήση για τους νέους μαθητές. Μαθητές, αλλά και εκπαιδευτικοί θα έχουν τη δυνατότητα να ‘ανεβάζουν’ τις σκέψεις και ιδέες τους, να συνδιαλέγονται μέσα από blogs και να παρακολουθούν διαδικτυακά σεμινάρια (webinars).

     Β. Βιωματικά εργαστήρια σε σχολεία από ειδικούς 

        Το πρόγραμμα περιλαμβάνει επισκέψεις  στελεχών του  ΔΚΟΕ και του Βρετανικού Συμβουλίου σε σχολεία σε όλη την Ελλάδα με τη μορφή εκπαιδευτικών εργαστηρίων βιωματικής προσέγγισης. Το πρόγραμμα θα προσφέρεται τόσο στην ελληνική όσο και την αγγλική γλώσσα.

       Τα εργαστήρια θα είναι σαρανταπέντε λεπτών (μία διδακτική ώρα) και θα συμμετέχουν 30 παιδιά ανά σεμινάριο (ή μία σχολική τάξη). Σε κάθε σχολείο θα πραγματοποιούνται τουλάχιστον 3 εργαστήρια.

       Το κάθε εργαστήριο θα περιλαμβάνει παιχνίδια, τραγούδια, χορογραφίες, δραστηριότητες εναλλαγής ρόλων και τεχνικές ενσυναίσθησης αλλά και δραστηριοτήτων που έχουν ως στόχο να αναπτύξουν τις ψηφιακές δεξιότητες των παιδιών.

       Στο τέλος κάθε εργαστηριού οι μαθητές θα παίρνουν ένα βιβλίο δραστηριότητων/activity book το οποίο θα συμπληρώνει το πρόγραμμα. Στο βιβλίο περιλαμβάνονται μικρές ιστορίες/κόμικ και ποιήματα , που το καθένα συμβολίζει και μια αρχή/κανόνα, καθώς και πρακτικά βήματα και ενέργειες που μπορεί να κάνει το παιδί για να αντιμετωπίσει καταστάσεις σχολικού εκφοβισμού, σύγκρουσης και παραβατικότητας αλλά και να το εμπλουτίζει με δικές του σκέψεις και ιδέες. Παράλληλα οι εκπαιδευτικοί θα λαμβάνουν έναν οδηγό μαθημάτων ο οποίος θα περιέχει αναλυτικές οδηγίες και πλάνα μαθημάτων έτσι ώστε να μπορέσουν να το χρησιμοποιήσουν και σε άλλα τμήματα και να μεγιστοποιηθεί η αξία του συγκεκριμένου εκπαιδευτικού υλικού. 

         Διαγωνισμός «Λέμε όχι στο σχολικό εκφοβισμό»/ “Say no to bullying”

Διάρκεια διαγωνισμού 8 Οκτωβρίου – 8 Δεκεμβρίου 2013

Ο διαγωνισμός «Λέμε όχι στο σχολικό εκφοβισμό»/ “Say no to bullying” είναι μέρος του παρόντος εκπαιδευτικού προγράμματος.

Απευθύνεται σε μαθητές της πέμπτης και έκτης Δημοτικού και των τριών τάξεων του Γυμνασίου (10  - 15 ετών) σε όλα τα σχολεία της Ελλάδας.  

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθύνεστε στους:

Καίτη Γιακουμάκη
British Council
Τηλέφωνο +30 210 369 2342
Φαξ +30 210 361 4658
Email Katy.Yakoumaki@britishcouncil.gr

Ελένη Μαλανδράκη

Διεθνές Κέντρο Ολυμπιακής Εκεχειρίας

Τηλ. +30 210 3611023

Φαξ +30 210 3611024

about@olympictruce.org

«Πρόσκληση σε διήμερο βιωματικό επιμορφωτικό σεμινάριο για το Σχολικό Εκφοβισμό στη Δυτική Αττική»

Το Γραφείο Σχολικών Δραστηριοτήτων Π.Ε. Δυτικής Αττικής (τομέας Αγωγής Υγείας) υλοποιεί στις 17 και 18 Ιουνίου 2013, διήμερο επιμορφωτικό σεμινάριο, διάρκειας 10 ωρών, με θέμα:

«Σχολικός Εκφοβισμός: Μας αφορά όλους»

Το σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί στο 2^ο Δημ. Σχ. Μάντρας (Αριστοτέλους 2, Μάντρα, τηλ. 210-5555652) από τις 9.00- 14.00 στις προαναφερθείσες ημερομηνίες. Θα περιλαμβάνει θεωρητικό μέρος και δύο (2) βιωματικά εργαστήρια που θα εκτελούνται παράλληλα.

Οι συμμετέχοντες εκπαιδευτικοί θα είναι 40 ( δύο ομάδες των 20 ατόμων)  και θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. 

Παρακαλούνται οι εκπαιδευτικοί που ενδιαφέρονται να  λάβουν μέρος, να στείλουν ηλεκτρονικά την αίτηση συμμετοχής τους στο:  agygeias@dipe-dytik.att.sch.gr  μέχρι τις 12/6/2013.

Θα δοθεί βεβαίωση παρακολούθησης.

Tην αίτηση μπορείτε να την κατεβάσετε και από ΕΔΩ

Το πρόγραμμα θα είναι ως εξής:

17 Ιουνίου

8.30- 9.00 προσέλευση

9.00 - 9.30 εναρκτήρια ομιλία :

                  κ. Αλεβίζος Στ. – ψυχολόγος στο «Χαμόγελο του Παιδιού»

9.30 - 11.00 βιωματικά εργαστήρια (α΄μέρος)

                            Α΄ομάδα: «Σχολική Διαμεσολάβηση- α΄ μέρος»: Γιαννάτου Αγγ.-  Σκούφη –Κατσιδονιώτη Δημ.

                           Β΄ομάδα: «Θεατροπαιδαγωγικό πρόγραμμα για τη βία και τον εκφοβισμό στο σχολείο: θύτες, θύματα, θεατές»: - Καραβόλτσου Αθηνά

11.00-11.30: διάλειμμα

11.30 - 13.00: βιωματικά εργαστήρια (β ΄μέρος)

                          Α΄ομάδα : «Σχολική Διαμεσολάβηση- β΄μερος»- Γιαννάτου Αγγ.-  Σκούφη –Κατσιδονιώτη Δημ.

                          Β΄ομάδα: «Ολοκληρωμένη σχολική πολιτική για τη                    βία και τον εκφοβισμό: καινοτόμες μη τιμωρητικές μέθοδοι αντιμετώπισης»- Καραβόλτσου Αθ.

13.00- 13.30 αποτίμηση

18 Ιουνίου

8.45- 9.00: προσέλευση

9.00 - 9.30: Θεωρητικές προσεγγίσεις: «Σχολικός Εκφοβισμός: μια πρόκληση στο σύγχρονο σχολείο» -   κ. Νίκα Βαρβάρα- Σχολική Σύμβουλος

9.30 - 11.00 Βιωματικά εργαστήρια (α΄):

                     Α΄ομάδα: «Θεατροπαιδαγωγικό πρόγραμμα για τη βία και τον εκφοβισμό στο σχολείο: θύτες, θύματα, θεατές»: - Καραβόλτσου Αθηνά

                    Β΄ομάδα: «Σχολική Διαμεσολάβηση- α΄ μέρος»: Γιαννάτου Αγγ.-  Σκούφη –Κατσιδονιώτη Δημ.

11.00-11.30 : διάλειμμα

11.30 - 13.00 :

                    Α΄ομάδα: «Ολοκληρωμένη σχολική πολιτική για τη βία και τον εκφοβισμό:                 καινοτόμες μη τιμωρητικές μέθοδοι αντιμετώπισης»- Καραβόλτσου Αθ.

                             Β΄ομάδα: «Σχολική Διαμεσολάβηση- β΄ μέρος»- Γιαννάτου Αγγ.-  Σκούφη     –Κατσιδονιώτη Δημ.

                       

13.00- 13.30 αποτίμηση- παραλαβή βεβαιώσεων


Η Υπεύθυνη Αγωγής Υγείας

Γωγώ Σταματοπούλου

Τα παχύσαρκα και υπέρβαρα παιδιά βιώνουν εκφοβισμό από φίλους, γονείς, δασκάλους, προπονητές

Παιδιά κλινικά παχύσαρκα και υπέρβαρα βιώνουν εκφοβισμό

Σύμφωνα με έρευνα που ανακοινώθηκε στο περιοδικό Pediatrics δείχνει ότι ένας μεγάλος αριθμός  παιδιών  που είναι κλινικά παχύσαρκοι ή υπέρβαροι, βιώνουν λόγω τους βάρους τους εκφοβισμό στο σχολείο αλλά και στο σπίτι. Μάλιστα τα παιδιά δήλωσαν ότι στα άτομα που τους ασκούν εκφοβισμό έχουν συμπεριλάβει γονείς, δασκάλους και προπονητές.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε με την χρήση διαδικτυακού ερωτηματολογίου και δόθηκε σε 1425 εφήβους ηλικίας 14 έως 18 ετών που παρακολούθησαν 2 προγράμματα απώλειας βάρους. Από αυτά τα παιδιά τα 361 απάντησαν το ερωτηματολόγιο. Να σημειωθεί εδώ ότι από τα 361 παιδιά το 40% ήταν παχύσαρκοι, 24 % ήταν υπέρβαροι και οι υπόλοιποι είχαν φυσιολογικό σωματικό βάρος (ήταν παλαιότερα υπέρβαροι και παρακολουθούσαν τα προγράμματα για να διατηρήσουν το επιθυμητό από εκείνους βάρος τους). Ωστόσο η έρευνα δεν συμπεριελάμβανε απαντήσεις από παιδιά που δεν είναι (και δεν είχαν υπάρξει)   κλινικά παχύσαρκοι ή υπέρβαροι ενώ επίσης δεν συμπεριέλαβε και παιδιά που είναι υπερβολικά αδύνατα.

Σύμφωνα με την dr. Rebecca Puhl (η οποία είναι υπεύθυνη ερευνών και πρωτοβουλιών για το στίγμα που προκαλεί το βάρος στο Κέντρο Rudd για την Πολιτική των Τροφίμων και την Παχυσαρκία του Πανεπιστήμιο Yale και συγγραφέας της συγκεκριμένης έρευνας)  τα παιδιά που είναι κλινικά παχύσαρκα ή υπέρβαρα αντιμετωπίζουν πειράγματα και εκφοβισμού, όχι μόνο στο σχολείο αλλά και στο σπίτι. Αυτό σημαίνει ότι έχουν λίγες πηγές υποστήριξης ή συμμάχους. Επίσης ανέφερε ότι αυτά τα παιδιά βιώνουν εκφοβισμό τρεις έως έξι φορές πιο συχνά από ότι τα υπόλοιπα παιδιά, ανάλογα βέβαια και με την ηλικιακή ομάδα που βρίσκονται.

Τα ευρήματα της συγκεκριμένης έρευνας δείχνουν:

• Το 64% των παιδιών  ανέφεραν ότι έχουν δεχθεί απειλές ή πειράγματα  στο σχολείο λόγω του βάρους τους, και το 20 %  μάλιστα είπε ότι συνέβη συχνά ή πολύ συχνά
• Το 27 % των παιδιών είπαν ότι έχουν δεχθεί απειλές ή πειράγματα από το δάσκαλο ενώ το 3% των παιδιών ανέφερε ότι αυτό συμβαίνει πολύ συχνά
• Το 42% των παιδιών είπαν ότι έχουν δεχθεί απειλές ή πειράγματα τουλάχιστον μία φορά από  καθηγητές φυσικής αγωγής ή προπονητές και το 6% είπαν ότι έχουν δεχθεί απειλές ή πειράγματα ανέφερε ότι αυτό συμβαίνει πολύ συχνά
• Τέλος το 32% των παιδιών  είπαν ότι έχουν δεχθεί απειλές ή πειράγματα από γονείς και το 11% είπαν ότι έχουν δεχθεί απειλές ή πειράγματα ανέφερε ότι αυτό συμβαίνει πολύ συχνά

Ο dr. Mark Schuster, διευθυντής της Παιδιατρικής Κλινικής του νοσοκομείου Παίδων της Βοστώνης και μέλος της ερευνητικής ομάδας της συγκεκριμένης έρευνας, δήλωσε ότι ο εκφοβισμός σαν φαινόμενο αποκτά όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις και έχει συνέπειες σε συναισθηματικό και σωματικό επίπεδο στα παιδιά, συνέπειες που τα επηρεάζουν και στην ενήλικη ζωή τους. Όσον αφορά την πεποίθηση, που υπάρχει και στην Ελλάδα, ότι «παιδιά είναι και έτσι κάνουν» ο dr. Schuster δήλωσε: «Πάντα συνέβαιναν πράγματα τα οποία δεν ενέκρινε η κοινωνία μας. Από εκεί και πέρα είναι στην άποψη του καθενός για το πώς θα αντιμετωπίσει τα πράγματα. Μπορεί κάποιος να τα δει με αυτό τον τρόπο ή να πει ότι είναι λάθος και να βοηθήσει τα παιδιά που βιώνουν τον εκφοβισμό και τα παιδιά που ασκούν τον εκφοβισμό».

Η έρευνα δόθηκε στην δημοσιότητα στις 24/12/2012 και δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό PEDIATRICS τον Ιανουάριο του2013.

(πηγή: http://www.e-abc.eu/gr/nea/teleutaies-anakoinoseis/selida-neou/?nid=31 )